Gewichtige opstellingen

Auteursrecht: <a href='http://nl.123rf.com/profile_artlazareva'>artlazareva / 123RF Stockfoto</a>Toen ik laatst een artikel las over maagverkleiningen bij kinderen met extreem overgewicht werd ik boos en verdrietig tegelijk.
Het motiveerde me meer dan ooit om een bijdrage te gaan leveren aan het zichtbaar maken van dit probleem.
In Saudi-Arabië worden zelfs kinderen van 2 (!) geopereerd. Of dit de waarheid is of niet, een feit is dat overal ter wereld mensen steeds meer problemen hebben met eten én daardoor met hun gewicht.

Er is een enorm voedselaanbod. Er zitten ontzettend veel (onnodige) toevoegingen in ons voedsel. Van buitenspelen naar binnen achter de computer. Het zal er vast allemaal aan bijdragen.
Maar ook de ouders van deze kinderen en de generaties voor hun kampen met deze problemen. En het wordt steeds erger.

De verleiding van voedsel is enorm en wordt steeds groter. Overal wordt ons voedsel aangeboden. In winkels, op straat, in sportkantines, op scholen. We gaan samen ontbijten, samen lunchen, samen ontbijten. Niet omdat het moet, maar omdat het kan. Gezelligheid kan ook bijna niet zonder eten.
De verleiding is gewoon overal. Én let’s face it: het is ook allemaal gewoon lekker!
Zelfs Eva werd in het paradijs al verleid door voedsel. Toen nog een appel, maar er was daar ook geen supermarkt met suikers, vet, smaakversterkers, koolhydraten. Ik denk dat ze dan nog sneller gezwicht zou zijn.

De afvalindustrie vaart er ook wel bij. Vele zakjes/shakes/pillen/drankjes/diëten die ons de oplossing bieden zijn er. Maar dat is een enkelvoudige aanpak. Zij pakken bijna allemaal het symptoom aan. Niet de oorzaak.

Want waarom eten we zoveel? Waarom kunnen we niet stoppen? Waarom zijn die stemmetjes in ons hoofd “ik begin maandag” zo hardnekkig?
Hoe lager het zelfbeeld wordt, hoe meer er behoefte is aan “troost”. Comfortfood is overal voorhanden. Eten vult het gat in ons. Alles wat erin gestopt wordt dempt ons verdriet, onze pijn, de verborgen verhalen in ons.
Wat maakt nou, dat de ene mens die verleiding veel makkelijker kan weerstaan dan de andere?

Zelf worstel ik ook mijn hele leven met deze uitdaging.
Opstellingen die mij inzicht hebben gegeven en de verborgen dingen in mijn systeem zichtbaar hebben gemaakt (ook mijn fysieke systeem,) hebben me meer rust gegeven in het aanvaarden van mijn lot.
Ik ben dus een ervaringsdeskundige. Die kundigheid en mijn systemische vakkundigheid wil ik graag met jullie delen.

Laten we samen zichtbaar maken wat er is als het gaat over gewichtsproblemen.
Dat begint bij jou. Wat speelt er in jouw eigen systeem? Waarom kan jij de verleiding niet weerstaan? Waarom lukt het jou niet om in beweging te komen? Waarom heb jij zoveel onvrede als het gaat over je lichaam?
Soms zien we dat er zo’n enorme honger was in de oorlog, dat er een enorme angst is voor tekort. Soms zien we dat er een enorm verdriet is in het systeem, dat gedempt moet worden met de troost van voedsel.
Dat is het startpunt, zichtbaar maken wat er is in jouw persoonlijke systeem

Daarna wil ik ook gaan kijken wat er speelt in het maatschappelijke systeem. Waarom is dit een wereldwijd probleem. Waar kunnen we onze eigen verantwoordelijkheid nemen om een klein steentje in de rivier te gooien zodat ook in het grotere perspectief een verandering op gang kan komen.
Zodat onze kinderen en kleinkinderen geen maagverkleiningen hoeven te ondergaan om nog fatsoenlijk verder te kunnen leven.

Op 6 mei geef ik een trial-workshop met opstellingen over-gewicht.

Herken jij je in het voorgaande verhaal? Kamp jij ook al jaren met gewichtsissues?
Voel je dan welkom om samen met lotgenoten op zoek te gaan naar jouw verhaal.

Resultaat:

  • Je hebt meer inzicht in jouw eetprobleem
  • Je wordt begrepen en gezien in wie je werkelijk bent
  • Je hebt meer lichaamsbewustzijn gekregen
  • Je kunt jezelf meer accepteren zoals je bent, hoe dat ook is

Wanneer: Zaterdag 6 mei

Waar: Ergens in Almere (locatie afhankelijk van de grootte van de groep)

Tijd: 10:00 16:30 (inloop vanaf 9:45)

Ik zorg voor koffie/thee en wat lekkers
Neem je eigen lunch mee

Jouw bijdrage: Eenmalig bied ik deze workshop aan voor € 45,–

Max. 12 deelnemers

Om je aan te melden stuur je een mailtje naar karin@hartenwijs.nu

Posted in Blog | Comments Off on Gewichtige opstellingen

De kracht van Verbinding

600-brand-hout-kool-1920-fotos-voor-therapeutenToen ik woensdag vertrok naar de vervolgopleiding Familieopstellingen dacht ik “wat ga ik daar doen” . Toen tijdens de sharing de vraag gesteld werd, met welke intentie, welk verlangen, zit je hier, kreeg ik het even benauwd. Wat was die intentie eigenlijk? Was dit idee niet meer geboren uit “erbij willen horen”?

De intentie die ik later bij het vuur van de zweethutceremonie heb uitgesproken zegt het eigenlijk beter. ‘Blijvend de verbinding voelen; blijvend het vuur in mij levend houden’.

Wat een kracht en wat een liefde voor dit werk met het veld kwamen deze dagen bij elkaar.

Met verwondering en respect heb ik gezien en gevoeld hoe het veld zich daardoor zo veel dieper opende.

Elke opstelling opnieuw was zo krachtig. Elke opstelling opnieuw raakte aan mijn thema’s. Elke opstelling opnieuw zoveel bereidheid om het helemaal aan te gaan.

Wat is dat dan dat diepere? Het gaat nog steeds over de vaders, de moeders, de opa’s, de oma’s, de oorlog, het niet geziene, de oermoeder. En toch voelde ik dat het anders was. Dat al deze mensen al zo ver gegaan zijn in hun eigen proces dat er nu ruimte is om zelf helemaal te zakken in het veld en je thema. Volledige overgave zag ik aan alles wat er was. Om daarna ook weer te gaan staan in eigen liefdevolle kracht. Ruimte die ontstaat, vleugels die ontvouwen.

Ik kijk ernaar uit om verder te vliegen. Om ook mijn eigen vleugels uit te schudden en de diepere sprong te wagen en te weten dat mijn vleugels me kunnen dragen.

Wat ik ook voor mezelf geleerd heb is, is dat loslaten niet betekent het achter je laten. Het mag er ook gewoon allemaal zijn. Er zit ook altijd iets in dat je aan jou dienstbaar is. Maar het gaat over je gehechtheid loslaten. Je gehechtheid aan pijn, aan een verhaal, aan kwetsbaarheid. Steeds dieper zien we wat nog bij ons is, steeds dieper maken we ons los. Maar nemen het wel mee in ons hart.

Voor mij persoonlijk openen zich nu ook meer de grotere velden. De meer maatschappelijke betrokkenheid. Ook daarin de heelheid van alles blijven zien. Steeds zie ik dat maatschappelijk strijden betekent niet je afzetten, maar ook vooral je eigen verantwoordelijkheid nemen. Be what you want the world to be.

In een opstelling waarin ik stond ik als oliemaatschappij voelde ik me niet erkend voor ook al het goede wat ik breng (kijk maar even rondom je…je auto, je telefoon, je pen, je waterflesje, je papieren zakdoekjes. Voor de productie van jouw fijne schone water is olie gebruikt. Zelfs voor de productie van je zonnepanelen was olie nodig.

Ik voelde een behoefte aan erkenning. Dat is waar het uiteindelijk allemaal om draait erkenning. Erkenning van de moeder, van de vader, van de slachtoffers, van de daders, van dat wat niet gezien is… Ook daar in die grotere velden. Erkenning van de slavernij, maar ook erkenning van de kolonialisten. Het zit uiteindelijk allemaal in ieders systeem. Daders, slachtoffers, vaders, moeders.  Uiteindelijk allemaal één.

Vanuit die erkenning komt alles ook weer het samen. En kan er iets nieuws geboren worden.

Heel persoonlijk, maar ook heel groots. Kwetsbaarheid en kracht die elkaar steeds weer ontmoeten. Steeds weer leren, samen kunnen we dit.

Want hoe goed we ook zijn om alleen steeds weer te gaan staan en te blijven staan. Het is ook dodelijk vermoeiend. Er zijn veel manieren van samen. Misschien met je partner, echt samen (wat we ook mochten zien; of met jouw vrouwenlijn of je mannenlijn samen.

Byron Katie zij het voor mij zo mooi, er is altijd iets dat je draagt, voel het. Als ik mijn ogen sluit weet ik dat het er is, altijd. Als alles dan samenkomt in de wijsheid van het veld, in verbinding met zoveel mensen die dat kunnen voelen, dan kunnen we samen magische dingen doen.

En ja, ik hoor erbij. En dát houdt het vuur in mijn levend !

Namasté

Posted in Blog | Comments Off on De kracht van Verbinding

De Wijze Vrouw

Langzaam stroom ik vanzelf naar een nieuw fase in mijn leven.
Het bloeden is gestopt. Ik ben oma geworden. Het verval van mijn lichaam wordt steeds duidelijker.

Lang vocht ik ertegen. Vastklampend aan de jeugd. Vastklampend aan de overtuigingen die gelden in onze maatschappij dat je leven wel zo’n beetje over is. Dat je geen aantrekkelijke vrouw meer bent. Dat alles wat hoort bij het ouder worden verdoezeld moet worden.

Ook ik doe daar nog aan mee hoor. Ik blijf mijn haren voorlopig nog wel even “jeugdig” blond of rood verven, gewoon omdat ik het leuk vind.  Ik maak me op, omdat ik dat leuk vind.

Hoe iedereen dat doet, is uiteindelijk natuurlijk een eigen keuze. Je hebt je eigen-wijze wijsheid daarin zelf te onderzoeken. Wat past bij jou? Met bh, zonder bh, bloemetjesjurk of sexy outfit. Je hoeft niets, je mag alles ! Wil je botoxen, leef je uit, maar doe het vooral omdat je het zelf wil en niet om jong te blijven. Uiteindelijk is het een feit, dat ouder worden. Houden van jezelf, helemaal, zoals je bent. Met elke rimpel, plooi en ouderdomsvlek, dat is best een uitdaging.

Voor alles dat je wellicht inlevert komt er wel iets nieuws.  In de eerste fase van je vrouw zijn, als meisje, sta je onbevangen en vrij in het leven, absorbeer je, leer je, ervaar je en begin je te bloeden. In de tweede fase van je leven stopt het bloeden als je een baby creeërt (of misschien om tot een andere prachtige creatie te komen); in de derde fase houdt het bloeden op om wijsheid te creëren. Om de wijsheid naar buiten te laten komen die je in de vorige twee fasen hebt opgedaan.

In veel (natuur)culturen is er een echt overgangsritueel. Wordt de wijze vrouw geëerd en geraadpleegd. Zou het niet mooi zijn als wij, wijze vrouwen dat ook in onze cultuur een plek kunnen gaan geven?

In het begeleiden van opleidingen heb ik mijn wijsheid eerst onbewust kunnen delen. Ik kreeg terug dat ik die rustige wijsheid uitstraalde. Ik had er nog geen contact mee.

Steeds meer ruimte krijgt zij nu, deze Wijze Vrouw.

Ik kies inmiddels volledig om mijn wijsheid te eren. Om te vertrouwen op mijn eigen-wijsheid. Steeds meer heel ik mij, mijn moederlijn. Voor alles wat na mij komt en om mij heen is. Steeds meer voel ik de steun van de Oermoeder. Met die steun kan ik andere vrouwen begeleiden op het pad van hun eigen heling.
Als vrouwen helen – vrouwen die het leven geven en de dood ontvangen – kan er ook heling plaatsvinden in de wereld.
Vrouw: heel jezelf, maak contact met die wijze vrouw in jou. Geef haar de ruimte.  Ze mag er zijn.

Maak ruimte voor jongere vrouwen om bij jou te komen. Bij jou te zitten. Luister naar ze. Wees de baarmoeder die zij nodig hebben om te helen.

Wise woman: in the second stage of life a woman’s blood is retained to create a baby, in the third stage her blood is retained to create wisdom. Women are powerful in the third stage of life – “crones don’t whine!” __Jean Shinoda Bolen

agelessbeauty

 

 

 

 

Posted in Blog | Comments Off on De Wijze Vrouw

Het helen van vrouwenpijn

Rite van de Baarmoeder

Creationwhomb

We zijn allemaal ontdaan van de gebeurtenissen in o.a. Keulen.

Vrouwen hebben de laatste decennia hard gevochten voor hun plek in de maatschappij. Nog niet zo heel lang geleden golden hier ook nog hele andere ideeën over de plek van de vrouw. Ik weet bijvoorbeeld dat mijn moeder moest stoppen met werken toen ze zwanger was. Want, een vrouw moest immers thuis voor de kinderen zorgen. Een oom riep, als mijn, echt niet heel feministische moeder iets in bracht in een gesprek, het enige recht van de vrouw is het aanrecht. En daar moest je het dan maar mee doen.

Een tijd ook waarin er nog veel stil verdriet was. Veel vrouwen die zich ook seksueel aan mannen onderwierpen. Mijn eigen vader leerde mij: als je A zegt moet je ook B zeggen. Dat heeft mijzelf ook in hele vervelende situaties gebracht, want ik mocht immers geen nee meer zeggen.

En net nu we dat allemaal beter voor elkaar lijken te hebben in grote delen van Europa (lijken!) gebeuren deze dingen.

Gelijk is mij dan weer duidelijk hoe groot het collectieve verdriet, schaamte, angstgevoel is dat opgeslagen zit in de baarmoeders van al deze vrouwen.

Ik ben dan ook blij dat ik mijn steentje bij kan en mag bijdragen aan de heling van al deze pijn. Jouw pijn, jouw moeders pijn, je grootmoeders pijn enz. enz.
In een familieopstelling kan je kijken wat er in jouw moederlijn geheeld wil worden.

Met de Rite van de Baarmoeder kan ook jij een stuk in jezelf helen. Bedenk:
De baarmoeder is geen plek om angst en pijn in te bewaren. De baarmoeder is een plek van creatie en geboorte van leven. Lees verder op de pagina van de Continue reading

Posted in Blog | Comments Off on Het helen van vrouwenpijn

De Roep

Toen ik 15 jaar geleden mijn eerste spirituele stappen zette, zag ik dat de weg zich aan mij ontvouwt door een “roep”. Ik hoor een nieuw woord, het zegt me niets. Mijn ziel onthoudt het en ik hoor het vaker, en vaker. Dan gaat mijn bewustzijn het zien en horen. Mijn nieuwsgierigheid wordt aangewakkerd en ik ga onderzoeken, lezen, luisteren, denken. Vaak kom ik dan ook in contact met mensen die zich dat woord al eigen hebben gemaakt en geïntegreerd in hun leven, of zelf hun eerste stappen aan het zetten zijn. 15 jaar geleden was dit woord Reiki. Uiteindelijk werd ik Reiki Master.

Sommige woorden komen en gaan. Sommige woorden blijven en worden één met mij. Zo zijn familieopstellingen duidelijk gebleven én geïntegreerd.

Op dit moment is het woord Sjamanisme. De roep van het sjamanisme wordt steeds luider en duidelijker. Zeker in combinatie met systemisch werk. Ik werd enorm in mijn ziel geraakt door de zang van onze Atten (sjamaan, kunstenaar, familieopsteller, kok, een veelzijdig man). Vanuit zijn authenticiteit neemt hij soms de ruimte om zijn stem te laten klinken…Wow, kippenvel. Het kippenvel dat ik ook krijg als ik mijn ogen sluit en luister naar de sjamanen drum. Soul Movement, Soul Retrieval, Systemic Rituals. Allemaal woorden gelinkt aan het sjamanisme die nu in mijn bewustzijn zitten en die ik aan het onderzoeken ben. Een zweethutceremonie die me in mijn “zijn” aanraakte. Die me het inzicht gaf dat ik niet zie, maar VOEL. Ik voel de beelden van de woorden. Ik voelde mijn kinderen in die zweethut. Ze droegen een bal met liefde. Ik zag dat niet als een plaatje, maar ik voelde het in elke cel van mijn wezen. Voor het eerste benoemde ik het ook als “mijn kinderen”. Want het waren er meer.
Het heeft me geleerd dat ik het systemische veld niet zie, maar enorm voel en dat ik dat terug kan vertalen naar woorden.
Tot zover in een notendopje mijn ervaringen met de roep van het woord tot nu toe.

Toen ik vanmorgen op deze eerste dag van 2016 wakker werd voelde ik de behoefte om zinvol wakker te worden. Ik ben vaak vroeg wakker, ook nu, en heb dan nogal eens de neiging om een netflixje te doen. Maar ik wilde het nu anders. Mijn zinvolle einde van de avond, beginnen met een zinvol begin. Dus ik keek wat op youtube. Luisterde naar een prachtig nummer van Jai Jagdeesh – In Dreams. Vervolgens voelde ik de behoefte aan de klank van de sjamaan. Zo kwam ik uiteindelijk terecht bij een interview op Conscioustv met Daan van Kampenhout. Daan is een bekende naam als het gaat om sjamanistische rituelen en systemische rituelen. Zijn naam duikt steeds op dus ik besloot te gaan kijken naar het interview. Interessant…

Toen hij iets vertelde over de afgesplitste delen van onze ziel en dat we die op een systemische manier weer kunnen integreren zat de interviewster op het puntje van haar stoel en was ze totaal overgenomen door haar eigen verhaal dat ze graag wilde delen.

Ze vertelde dat haar moeder, al 20 jaar ernstig ziek, maar niet kon sterven. Van haar lichaam was niet veel meer over en toch wilde haar ziel maar niet gaan. Ze besloot een vriendin te bellen die zich bezighield met systemisch werk. De vriendin vroeg haar kort een paar dingen en concludeerde: “je moeder staat niet op de juiste plek, ze staat voor je en ze hoort achter je te staan.” De ordening van de liefde leert ons dat. Er was dus een verstrikking in deze ordening. De dochter had altijd voor haar zwakke moeder gezorgd en had daarom de plek van de moeder ingenomen. De vriendin vroeg haar de ogen te sluiten en haar moeder als het ware achter zich te zien en tegen haar te zeggen “Jij bent mijn moeder, Ik ben jouw kind”.
Diezelfde nacht na het ontwarren van deze verstrikking kreeg ze een telefoontje van het verpleeghuis dat haar moeder was overleden.

Ik ben diep geraakt en geïnspireerd door dit verhaal. Hoe simpel, en hoe doeltreffend.

De manier waarop dit verhaal mij in mijn ziel raakt verteld me dat de roep van het systemisch werk zich steeds meer integreert in mijn eigen leven. Het laat ook mijn verlangen zien om mijn eigen systemische rituelen vorm te gaan geven. Dit is het pad dat ik zal gaan in 2016: Systemisch werk/Relaties/Moeder-dochter rituelen/Vrouwenlijnen/Sjamanistische vormen.

Kortom, werk aan de winkel!

sjamandrum

Posted in Blog | Comments Off on De Roep

De grond onder mijn voeten

Voor mij zijn deze dagen voor kerst best lang en alleen. De winter, waarin we ons terugtrekken. Ik merk dat ik me nu ook terugtrek en dat er momenten zijn dat ik dat heel lastig vind.
Doorgaan in een dagelijkse hectiek is ook mij eigen geworden.

Als ik dan zo een paar dagen alleen ben, met weinig contact met anderen voel ik de grond soms onder mijn voeten verdwijnen. Er gaat heel voorzichtig een putje open..en putje dat roept..laat maar, laat me maar verdwijnen, ik heb er allemaal geen zin meer in, ik heb er geen puf voor, het doet er niet toe. In mijn putje ligt de dood te wachten..en dat voelt zo heerlijk rustig en vredevol. Ik hou ervan. Ik heb al mijn dierbaren zien gaan, dus ik wil wel naar ze toe…in de armen van…de dood voel ik me veilig en rustig.
Vluchten van alle dagelijkse pijn en pijntjes…van mezelf, van anderen, van de wereld…soms vind ik het echt geen mooie plek, deze aarde, met al z’n verdriet en geweld en eenzaamheid.

Maar als ik terug ga naar mijn basis, de plek die ik tegenwoordig al snel weer kan vinden, als ik mezelf weer op de aarde plaats voel ik dat ik ook nog zoveel te doen heb. Als ik mijn ogen sluit en de verwachting zie van de mensen die nog op mij wachten, mijn toekomstige partner, mijn dochter, mijn toekomstige kleinkind(eren), mijn dierbare vrienden, mijn zakelijke partners, mijn cliënten… Wow Dán voel ik de grond weer onder mijn voeten.

Het putje sluit zich weer. Wow wat heb veel om voor te leven. Veel ook om dankbaar voor te zijn. Veel meer zelfs dan alleen de grond onder mijn voeten, de aarde die mij steunt, de oermoeder die ik steeds meer kan voelen.

Ze moeten nog maar even wachten daar…al die dierbaren die mij zijn voorgegaan. Al die voorouders die ik nu ook IN het leven mag voelen.  Ik heb nog wat te doen hier. Ik heb nog heel wat liefde en wijsheid te delen.

Over een paar dagen mag ik veel dierbaren van hier en nu in mijn armen sluiten. Dat borgt het gevoel weer in mijn hart. Ik vertrouw dat ze weten…dat ook als ik er even niet “ben”, dat zij altijd in mijn hart zitten…het is een groot hart, dat hart van mij…het lijkt ook steeds meer op te rekken, er kan steeds meer bij …

Alle opstellingen die ik heb mogen doen de afgelopen jaren, geven me steeds meer ruimte en verlangen. Al het werk dat ik steeds mag doen geven me steeds meer grond onder mijn voeten zodat ik met een verlangend JA! 2016 in kan stappen.

Dank je wel voor jullie vertrouwen lief kind, lieve vrienden en vriendinnen, lieve Hylke en al die anderen…. Jullie zijn de scheppen grond die mijn basis vormen om op te staan.

 

 

 

Posted in Blog | Comments Off on De grond onder mijn voeten

Wetenschappelijk bewezen?

Interessant gegeven dacht ik, toen ik deze kreet boven een artikel op facebook zag staan.
Het lijkt of we dusdanig geprogrammeerd zijn dat we een zucht van verlichting slaken als dit boven iets gezet wordt waarvan we “voelen” dat het klopt.
Veel mensen weten al in dat het lichaam heel veel zelf kan.
De kracht van je eigen gedachten, energetisch werk, voeding, etc. etc. etc.
Toch zijn we dan ineens blij als het “wetenschappelijk bewezen” is.
En dan vergeten we ineens dat er ook wetenschappelijk bewezen is dat het niet werkt. Of worden er allerlei complottheorieën bedacht, omdat dat wetenschappelijk bewijs ineens niet meer in ons straatje past.
Verhalen, verhalen, verhalen.

Het is wetenschappelijk bewezen, is dat waar?
Met The Work van Byron Katie kom ik tot het verhelderende inzicht dat het er helemaal niet toe doet of het wetenschappelijk bewezen is.
Volgens mij doet het er vooral toe, hoe jij je voelt bij een methode/behandeling/idee.
Het meest ontroerende voorbeeld daarvan vond ik wel Wubbo Ockels, die zich met heel zijn hart en ziel stortte in zijn geloof in bepaalde methoden en zich daar vooral (voor zover ik het kan beoordelen) heel goed bij voelde.
Wetenschappelijk bewezen zijn alle behandelingen die toegepast worden in de reguliere medische wetenschap. En ook daar werkt het ook soms wel, soms niet…
Waarom? Volgens mij omdat we allemaal uniek zijn, er geen universele oplossing is, of omdat het leven een ander plan met ons heeft.

Don’t fight with live, live simply helps you.

Pleit ik hiermee om dingen niet meer wetenschappelijk te onderzoeken?
Zeker niet! Dat blijft noodzakelijk. Het helpt zeker om nieuwe ontwikkelingen mogelijk te maken en gevaarlijke situaties te voorkomen.believenothing

Ik pleit ervoor om vooral te varen op je eigen innerlijke kompas.
Geloof niets, maar ERVAAR en doe dit altijd door alle kanten te bekijken.
Onderzoek, wijs niets blind af, sta open en kijk wat voor jou klopt.

Posted in Geen categorie | Comments Off on Wetenschappelijk bewezen?